Doggy. ;(

Ciężki dzień . 
o 12 wyjście z domu do miasta zobaczyć do której w Sylwestra są sklepy czynne i obczaić ceny. 
Potem idąc do mnie zauważyłyśmy z Martyną pieska, malutkiego, słodkiego na ulicy, najwyraźniej ktoś go porzucił, bo był strasznie nie zadbany. 
To poczekałyśmy na przystanku, może ktoś by szukał. Ale niestety . . . 
Rodzice też się nie zgodzili zatrzymać dopóki ktoś by się zaopiekował.
Poszłyśmy do sklepu i tam jakaś babka powiedziała, żeby iść na komendę policji i tam o jakiś numer poprosić.
To poszłyśmy, (pierwsza wizyta na komendzie. haha ) i dostałyśmy ten numer, ale niestety trzeba było dojechać 5 km do tego weterynarza, który potem oddaje do schroniska, albo czekać do 19 i to może by zabrał. 
Na szczęście o 18.30 już przyjechał. 
I tak właśnie skończył się mój dzień . 
ponad 5 godzin siedziałyśmy z tym pieskiem, bo przecież go nie zostawimy  ;((

Wiadomo, że to niezbyt dobre rozwiązanie, ale lepsze niż to, żeby marznął na dworze. 

A morał z tego? Ludzie są bez serca. Po co brać psa, którego potem się wyrzuca? 
Ogólnie ludzie są dwulicowi, fałszywi i zbyt często odchodzą, a pieski są wierne, lojalne i zostaną do końca. I o.O .

+ potrzebowałyśmy kogoś z samochodem, żeby nas zawiózł...mhm taaa jasne. Trzeba liczyć tylko i wyłącznie na siebie. ;/ 
Świat....

 to jest właśnie ten piesek ;(( 
chciałyśmy na fejsa wstawić i wziąć do siebie na ten czas, dlatego są zdjęcia...ale rodzice ;/